Na stronie internetowej HodowcyRazem.pl pojawił się artykuł „Niewesoły gaz rozweselający”, do którego lektury zachęcamy. Rolnictwo, a zwłaszcza chów zwierząt gospodarskich staje się jednym z głównych oskarżonych o emisję gazów cieplarnianych i globalne ocieplenie. Tymczasem w UE rolnictwo zajmuje 3 miejsce w emisji GHG – takie są fakty. Pierwsze miejsce zajmuje sektor energetyczny (80,7% emisji – dane EUROSTATu z 2017r.), drugie – przemysł i transport (9,8%), trzecie – rolnictwo z udziałem 8,7% w emisji GHG. Za główne źródło problemu powszechnie uważa się emisję gazów cieplarnianych – związków, które w atmosferze działają jak swoisty izolator powodując jej sukcesywne podgrzewanie. Najważniejsze z nich to dwutlenek węgla CO2, podtlenek azotu N2O, metan CH4, ozon O3 i halon.  Sumę emisji tych gazów podczas produkcji, używania i utylizacji jakiegoś produktu nazywamy jego śladem węglowym. Każda rzecz wyprodukowana przez człowieka ma swój większy bądź mniejszy ślad węglowy, a jego rozmiar staje się coraz częstszym czynnikiem określającym uciążliwość danej produkcji.

Rolnictwo w UE i tak wypada dobrze na tle świata, w którym produkcja rolna odpowiada za ok. 20% emisji gazów cieplarnianych. Z rolnictwa pochodzą przede wszystkim: metan i podtlenek azotu. Głównym źródłem metanu jest produkcja ryżu, chów i hodowla bydła oraz owiec, a w wypadku podtlenku azotu – nawożenie azotowe.

Produkcja zwierzęca może ograniczać emisję na kilka sposobów. Można stosować paszę o obniżonej zawartości białka i podwyższonej dostępności aminokwasów. Inną drogą jest przykrycie zbiorników z gnojowicą oraz fermentacja odchodów zwierzęcych w biogazowni. Ze źródła niebezpiecznej emisji odchody stają się w ten sposób zasobem energii bazującej na metanie. Warto pamiętać, że gnojowica to tradycyjny i naturalny nawóz.

Społeczeństwo potrzebuje produktów pozyskanych z rolnictwa w postaci mięsa, mleka czy jaj, które stanowią niezbędne składniki naszej diety. Można i należy dokonywać świadomych wyborów co do wielkości spożycia, ale nie można podważać znaczenia zawartych w tych produktach substancji odżywczych dla funkcjonowania organizmu człowieka. Tym bardziej, że produkcja zwierzęca jest możliwa przy zachowaniu zasad zrównoważonego rozwoju i znaczącej redukcji, a nawet całkowitej kompensacji emisji gazów cieplarnianych.

Link do artykułu >