Temat zrównoważonego rozwoju produkcji zwierzęcej coraz częściej jest podnoszony w związku z konsultacjami projektu Polanu strategicznego WPR 2021-2027, wokół którego pojawia się dużo znaków zapytania.

Pojawiające się propozycje zredukowania unijnej produkcji zwierzęcej jako remedium na zagrożenia środowiskowe i klimatyczne nie stanowią rozwiązania w skali globalnej. To właśnie w Unii Europejskiej wprowadzono stosunkowo efektywne i przyjazne środowisku systemy produkcji zwierzęcej. Przy rosnącym światowym zapotrzebowaniu na żywność pochodzenia zwierzęcego, przeniesienie produkcji do innych rejonów, o technologiach nieuwzgledniających wymagań środowiskowych, może spowodować pogorszenie wpływu na klimat w skali globalnej.

Nasze rozumienie zrównoważonego rozwoju sprowadza się do utrzymania lub zwiększenia produkcji świń, która przyczyni się do ograniczenia niekorzystnego wpływu na środowisko i klimat, w powiązaniu w mniejszą wrażliwością sektora na niekorzystne zmiany rynkowe. Można ten cel uzyskać poprzez wzrost efektywności produkcji i wprowadzenie technologii o mniejszej uciążliwości środowiskowej.

Efektywność produkcji

W przyszłości genetyczne możliwości poprawiania współczynnika konwersji paszy u świń i drobiu mogą być mniejsze niż u innych gatunków zwierząt ze względu na ograniczenia biologiczne i dobrostanu zwierząt. W produkcji świń można jednak wiele poprawić w zakresie zmniejszenia wskaźnika upadków szczególnie u prosiąt i macior. Zapewnienie lepszych warunków utrzymania, wielofazowego żywienia, lepszej opieki weterynaryjnej, wprowadzenie systemów jakościowych będzie podstawą przyszłej produkcji.

Cyrkulacyjny system produkcji żywności

Produkcja zwierzęca wpisuje się cyrkulacyjny system produkcji żywności. Wykorzystanie nawozów naturalnych redukuje potrzebę stosowania nawozów sztucznych i zapewnia naturalny obieg azotu w przyrodzie podnosząc zawartość węgla w glebie.

Znaczącym elementem służącym ograniczeniu ilości emisji amoniaku, azotanów i podtlenków azotu do środowiska jest umiejętne stosowanie nawozów naturalnych wytworzonych na fermie. Służy temu zarówno przykrywanie szczelnych zbiorników/płyt do przechowywania nawozów, wystarczających na 6-cio miesięczną produkcję, jak i terminowa aplikacja nawozów bezpośrednio do gleby lub „pod pług”. Zastosowanie odchodów zwierzęcych jako substrat do biogazowni nie tylko ograniczy emisję gazów cieplarnianych do atmosfery, ale również poprawi przychody gospodarstw z generowania energii odnawialnej.

Poprzez zwiększenie wydajności produkcji zwierzęcej, wprowadzenie technologii o mniejszej szkodliwości dla środowiska oraz lepsze wykorzystanie cyrkulacyjnego systemu produkcji można nie tylko znacznie zminimalizować negatywne skutki dla środowiska, ale także wzmocnić pozytywny wpływ dla ograniczenia zmian klimatu.

Powinniśmy zatem szukać takich rozwiązań, które nie tyle będą ograniczały produkcję zwierzęcą w Unii Europejskiej, ale służyły jej mieszkańcom i środowisku.