Misja
Od 2004 skutecznie wspieramy producentów trzody chlewnej by dostarczali najwyższej jakości żywność z zachowaniem dobrostanu zwierząt, zrównoważonego rozwoju oraz dobrych relacji z otoczeniem.
KRAJOWY ZWIĄZEK PRACODAWCÓW - PRODUCENTÓW TRZODY CHLEWNEJ
Rynek unijny wchodzi w 2026 rok z pierwszymi oznakami stabilizacji po słabym końcu 2025 roku. Średnia cena klasy S/E w tygodniu 7 wyniosła 146,9 €/100 kg, co oznacza delikatne odbicie tydzień do tygodnia oraz stabilizację miesiąc do miesiąca, ale pozostaje to nadal głęboko poniżej poziomów z ubiegłego roku. Rosnące ceny prosiąt sygnalizują przygotowania do rozszerzenia produkcji w II kwartale, jednak rynek pozostaje obciążony przez ryzyka epizootyczne, szczególnie związane z ASF w Hiszpanii.
W Polsce od 5 tygodni trwa sekwencja podwyżek. Obecne ceny 6,40–6,60 zł/kg kl E (średnio 6,50 zł/kg (+0,20 zł/kg t/t) odzwierciedlają zarówno ograniczoną podaż krajową, jak i wpływ czynników zewnętrznych, w tym rosnącego eksportu na Filipiny, sezonowego wzrostu popytu przed Wielkanocą oraz odbicia cenowego obserwowanego w Niemczech i Hiszpanii. Krajowy rynek przewyższa niemiecką cenę VEZG, choć pozostaje poniżej poziomów sprzed roku. Zgodnie z dynamiką ostatnich tygodni w najbliższych tygodniach ceny prawdopodobnie będą dalej rosły, co pozwoli wielu producentom odzyskać rentowność produkcji.
Na rynkach światowych sytuacja jest bardziej zróżnicowana. Według danych UE Dashboard z tygodnia 2026/07, USA utrzymują ceny na wyższym poziomie (162,4 €/100 kg), podczas gdy UE (146,88 €/100 kg) pozostaje relatywnie droga, ale jednocześnie słabsza rok do roku (agridata.ec.europa.eu). Brazylia i Kanada korzystają z przewag kosztowych, stabilnej podaży oraz braku poważnych problemów epizootycznych. Globalna produkcja stabilizuje się dzięki odbudowie stad w Chinach i wzrostowi w Brazylii i Wietnamie.
Zmieniają się także kierunki popytu światowego. Import Chin i Hongkongu jest słabszy, ale rośnie zapotrzebowanie Meksyku i Filipin — co przekłada się na korzyści dla Polski. Najwięksi eksporterzy, w tym UE, USA i Brazylia, utrzymują globalną dominację, lecz rosnąca konkurencyjność krajów o niższych kosztach produkcji pogłębia presję na rynek unijny.
Poszerzenie strefy ASF wokół Barcelony jest najpoważniejszym ryzykiem krótkoterminowym, mogącym szybko odwrócić pozytywny trend cen. Równolegle, nowa generacja regulacji unijnych — dotyczących transportu, dobrostanu oraz ograniczeń związanych z importem soi — istotnie podniesie koszty produkcji. To pogłębi różnicę konkurencyjną między UE a USA i Brazylią w latach 2026–2027.
Europa zmierza w stronę krótkookresowego odbicia, wspieranego mniejszą podażą i spadkiem mas ubojowych. Polska korzysta z ograniczonej podaży, silniejszego popytu zewnętrznego i poprawiających się nastrojów w UE. Na świecie trend jest bardziej stabilny — USA i Brazylia utrzymują przewagę, a rynki Azji Południowo‑Wschodniej stają się coraz ważniejszym odbiorcą eksportu.
A. Dargiewicz | POLPIG