Nałożenie na dany teren tzw. strefy niebieskiej ASF w praktyce często oznacza zarówno straty dla producentów świń w związku z niższą ceną sprzedaży, ale i problemy z jakąkolwiek ich sprzedażą zwierząt, jeśli w regionie nie ma zakładu, posiadającego decyzję o możliwości uboju świń z tego typu strefy. Taką sytuację obserwowaliśmy np. w zeszłym roku, gdy na terenie Wielkopolski wyznaczano strefę niebieską, a następnie zwierzęta z jej terenu musiały być sprzedawane, aż do zakładów umiejscowionych w Polsce wschodniej.

POLPIG przypomina: Zasady wyznaczania zakładów prowadzących ubój świń pochodzących z obszaru zagrożenia (strefa niebieska) oraz poddających takie tusze wieprzowe dalszej obróbce.

– Wyznaczenia wymagają rzeźnie, zakłady rozbioru i zakłady przetwórstwa zlokalizowane w obszarze zagrożenia oraz poza nim, jeżeli zamierzają prowadzić ubój świń, rozbiór i przetwórstwo mięsa świń z obszaru zagrożenia. Obowiązek wyznaczenia dotyczy również wszystkich ww. zakładów zlokalizowanych na obszarze zagrożenia, jeśli prowadzą ubój świń i/lub dalszą obróbkę mięsa świń pochodzących spoza obszaru zagrożenia.

– Wyznaczenie dokonywane jest na wniosek podmiotu. Pomimo braku przepisu rozstrzygającego formę zatwierdzenia, powinno to być realizowane w drodze decyzji administracyjnej, ze względu na nakładanie na zakład szczególnych obowiązków i zasad postępowania związanych z występowaniem ASF. Taka forma pozwala również na ewentualne odwołania i prowadzenie postępowań administracyjnych w zakresie spełniania wymogów dot. ASF.

– Podmiot do wniosku dołącza opis (lub procedurę) tworzony w ramach dobrej praktyki produkcyjnej i dobrej praktyki higienicznej, który opisuje:
sposób zapewnienia rozdziału uboju, rozbioru i przetwórstwa mięsa świń pochodzących z obszaru zagrożenia, od tych pochodzących z innych obszarów, sposób zapewnienia rozdziału zbierania i utylizacji UPPZ (w tym treści jelit) pozyskanych ze świń pochodzących z obszaru zagrożenia, od tych pochodzących z innych obszarów; sposób zapewnienia pełnego rozdziału produkcji, identyfikacji i rozchodu mięsa i produktów mięsnych znakowanych znakiem identyfikacyjnym w kształcie koła lub pięciokąta, jeśli ma zastosowanie, od tych znakowanych znakiem owalnym; zasady dystrybucji świeżego mięsa opatrzonego znakiem owalnym (brak ograniczeń w handlu wewnątrz UE, ale z możliwymi ograniczeniami przy eksporcie do państw trzecich, zgodnie z wymaganiami danego państwa trzeciego), okrągłym (dystrybucja wyłącznie na terytorium Polski) oraz, jeśli dotyczy, pięciokątnym (dystrybucja wyłącznie na obszarze zagrożenia, na terenie którego zlokalizowany jest zakład produkcyjny).

– Wyznaczenie zakładu, który w ramach standardowych kontroli spełniania wymagań UE nie wykazywał znaczących odchyleń od wymaganych prawem standardów zapewnienia bezpieczeństwa żywności, nie musi być poprzedzone kontrolą na miejscu, a jedynie analizą przedstawionej dokumentacji. W razie jakichkolwiek wątpliwości, powiatowy lekarz weterynarii zastrzega sobie prawo kontroli na miejscu.

– Powiatowy lekarz weterynarii po wyznaczeniu zakładu, odnotowuje w rejestrze fakt wyznaczenia na podstawie decyzji wykonawczej Komisji nr 2014/709/UE w Rejestrze Podmiotów Paszowych, Utylizacyjnych i Żywnościowych (RPPUiŻ). Dodatkowo wysyła informację do Głównego Lekarza Weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii o zakresie wyznaczenia.